NABESCHOUWINGEN

KFC Meulebeke - KSC Oostrozebeke  2-1

de derby der derby's

 

A. FOTOSPECIAL

Tientallen foto's illustreren de derbywinst... tijdens en vooral na de match... geniet mee... ►

 

B. GESPREK met MATCHWINNAAR MAXIME VANRYCKEGHEM

 

"Man, wat een gevoel dat ik plots kreeg!"

Bij zijn debuut bij het eerste elftal van KFC Meulebeke maakte Maxime Vanryckeghem, 19 jaar, zich meteen onsterfelijk bij de ganse rood-witte aanhang... hij kopte het winnende doelpunt in de slotfase fraai binnen en ontpopte zich tot matchwinnaar bij de deze derby tegen KSC Oostrozebeke. Wat een gezellige filmavond moest worden, werd meteen al één van zijn mooiste voetbalherinneringen in zijn nog jonge voetbalcarrière. Een terugblik...

Maxime, wat ging er door je hoofd toen je zaterdagavond omstreeks 16u45 telefoon kreeg van coach Bruno Derveaux om de geblesseerde Andy Ovaere te vervangen in de selectie?

“Op het moment dat ik telefoon kreeg van de hoofdtrainer had ik juist gedaan met leren. Ik zit namelijk midden in de examens en volg bedrijfsmanagement met afstudeerrichting Accountancy – Fiscaliteit in Hogeschool Artevelde te Gent. Ik zou net met mijn vriendin een film bekijken toen ik die bewuste telefoon kreeg. Het kwam totaal onverwacht waardoor ik toch wel wat geschrokken was! In zeven haasten heb ik mijn voetbalgerief bijeen gezocht en direct vertrokken richting Ter Borcht!”

Was je zenuwachtig om voor het eerst bij de 'grote jongens' aan te sluiten of was er gewoonweg geen tijd om na te denken?

“Zenuwachtig niet echt omdat ik al eens een halfuur mocht invallen bij de oefenwedstrijd tegen FC Veldegem begin deze maand, ik zat eerder vol adrenaline!“

Hoe beleefde je het hele gebeuren voor de derby?

“Toen ik op het voetbal toekwam, voelde ik mij toch wel wat onwennig, ik wist niet echt wat ik moest doen of hoe alles verliep. Ik werd echter goed ondersteund door de ploeg en vooral door Davy, die mij weg wees door heel het gebeuren.”

De wedstrijd zelf dan. Verdiende overwinning voor KFCM? Hoe heb je alles beleeft op de bank? “Het was zeker en vast een verdiende overwinning voor Meulebeke gezien de vele kansen die we kregen... Op de bank kon ik amper geloven dat we bij de rust 0-1 achterstonden en toen ik de hele 2de helft moest opwarmen, keek ik naar elke aanval… Frustrerend was het wel om te zien hoe we de kansen niet konden omzetten in een doelpuntje, maar uiteindelijk konden we toch vieren hé, gelukkig maar”! Minuut 84 op de klok... je invalbeurt. Was je er klaar voor? Wat zei de trainer? “Ik was er zeker klaar voor, want vanaf dat ik mijn naam hoorde voor me klaar te maken aan de dug-out om in te vallen, stroomde de adrenaline terug volop door mijn lijf! De trainer zei me mijn positie en vertelde dat ik er vol voor moest gaan. Ondertussen hoorde ik mijn ploegmaats en staf op de bank zeggen dat ik er wel ene tegen het net ging prikken...” Minuut 88: hoekschop Pattyn en je kopt het leder fantastisch binnen. Beschrijf eens die ene minuut… “Ik wist niet echt mijn positie waar ik moest staan bij een hoekschop in ons voordeel dus ging ik ergens staan waar ik goed naar de eerste paal kon inlopen... maar toen zei Gertjan me dat ik voor de keeper moest postvatten om hem wat te ‘ambeteren’. Dat deed ik dan ook onmiddellijk en al even snel kwam er een verdediger van SCOR bij mij staan. Toen Dieter de hoekschop trapte, zag ik de bal mijn richting toekomen en als een echte spits ging ik voor die bal natuurlijk. Het was wel geen gemakkelijke kopbal aangezien ik wat terug moest lopen. Uiteindelijk kopte ik hem, en zag ik het leder tussen 2 verdedigers en naast de keeper tegen de netten vliegen... Ik wist niet echt hoe ik mijn doelpunt wou vieren, want man, wat een gevoel dat ik plots kreeg! Al mijn ploegmaats kwamen op mij gevlogen en ze feliciteerden mij allemaal! Echt een ongelooflijk moment !!!”

De winninggoal in dé match van het jaar bij je debuut bij Meulebeke... Dat moet een onvergetelijk moment zijn? Wat waren de reacties achteraf bij de supporters?

“Het was en is inderdaad een onvergetelijk moment, maar ik heb dit allemaal te danken aan de hele ploeg! Want zij hebben er tenslotte 90 minuten voor gestreden hé! De supporters waren allemaal heel content voor mij, ik kreeg zelf de bijnaam 'speedy' omdat ik bij mijn invalbeurt een rappe sprint naar mijn positie deed…” 

Je ouders zaten afgelopen weekend in Frankrijk... Spijtig voor zowel jezelf als voor je ouders. Was men op de hoogte dat je opgeroepen was? Hun reactie was wellicht vol ongeloof…?

“Net nadat de trainer mij had opgeroepen, belde mijn vader Eddy om te vragen hoe zijn koerspaard had gelopen. Ik vertelde hem dat ik niet kon kijken aangezien ik in allerijl mijn voetbalgerief aan het verzamelen was om mee te doen met het eerste elftal. Mijn pa geloofde het nog niet echt, maar toen het bij hem doordrong, hoorde ik wel dat hij fier was. Op de achtergrond hoorde ik mijn broer Nick zijn ongeloof uiten… Het toppunt moest nog komen hé, want ook achteraf geloofde mijn vader niet meteen dat ik de winninggoal had gemaakt voor Meulebeke tegen Oostrozebeke! Nadat er enkele supporters hem opbelden, moest hij het wel beginnen geloven…!” 

Met zo'n debuut heb je wellicht de smaak te pakken bij het 1e elftal? Wat zijn je verwachtingen en ambities dit seizoen en de volgende jaren?

“Ik ga zeker nog niet te hoog van stapel lopen, eerst wil ik mijn vaste plaats bij de beloften en alles wat daarna komt, is een beloning voor al mijn inspanningen... Ik ben beginnen voetballen bij KFC Meulebeke toen ik 6 jaar was en zal waarschijnlijk nog lang bij KFCM verder spelen! Dus natuurlijk hoop ik hier door te breken en wie weet heel misschien een contract binnen te slepen…” knipoogt een dolgelukkige Maxime.